Je hebt geen focusprobleem. Je hebt een prioriteitenprobleem.
Je leeft op 15% batterij, de bespaarmodus (en je hebt het niet eens door)!
Ik was vroeger vaak degene die een rood hoofd kreeg als ik de beurt kreeg om een vraag te beantwoorden. Zweterige handen. Hartslag in mijn keel. Doodsbang om iets stoms te zeggen.
Nou, dat kon ik bij Defensie niet gebruiken.
Toen ik begon als instructeur, was ik helemaal niet die zelfverzekerde vent die mensen nu zien. Ik was een starter. Een broekie. Ik moest sportlessen geven aan groepen mannen die meer ervaring, meer dienstjaren en meer spieren hadden dan ik.
En geloof me: de eerste keren voelde ik dat in alles. Mijn stem was iets te zacht. Mijn houding iets te netjes. Er was twijfel tussen elke zin.
De Competentie-Loop
Maar ik had geen keuze. Ik moest die lessen geven. En hoe meer lessen ik gaf, hoe meer voorbereidingen ik maakte, en hoe meer ik het systeem begon te snappen… hoe steviger ik stond.
Op een dag merkte ik het: ik stond daar en ik twijfelde niet meer. Niet omdat ik ineens magisch “meer zelfvertrouwen had gekregen”. Maar omdat ik meer bewijs had verzameld dat ik dit kon.
Dit is een cruciale les in Peak Performance: Zelfvertrouwen is het resultaat van competentie, niet de oorzaak.
Je wacht niet tot je het durft. Je doet het totdat je systeem snapt dat er geen gevaar is.
Onzekerheid is een gebrek aan data
Als jij geen zelfvertrouwen voelt bij wat je doet, is dat geen karakterfout. Het is simpelweg een gebrek aan data in je brein. Je hersenen zeggen: “Ik heb dit nog nooit succesvol gedaan, dus ik voorspel dat het fout gaat.” Dat is die angst.
Je kunt die voorspelling alleen veranderen met herhaling. Door situaties op te zoeken die eerst oncomfortabel zijn, en ze net zo lang te doen tot ze saai worden.
Het werkt hetzelfde bij alles waar jij nu tegenaan loopt:
- Wil je sterker worden in gesprekken? Bereid je voor. Oefen scenario’s. Ga bewust een ongemakkelijk gesprek aan en kijk wat er gebeurt. Je zult zien: je gaat niet dood. Je brein slaat die data op.
- Wil je beter spreken voor groepen? Begin klein. Familie. Vrienden. Twee collega’s. Bouw het op. Je zenuwstelsel moet wennen aan de prikkel, net als je spieren moeten wennen aan zwaardere gewichten.
- Zelfs bij een date. Je kunt jezelf voorbereiden op stiltes. Op zenuwen. Op het moment dat je hoofd leeg is. Die momenten zijn alleen ongemakkelijk als je ze niet verwacht.
Trainen, niet hopen
Onzekerheid ontstaat meestal in één van deze twee situaties:
- Je bent niet voorbereid.
- Het is nieuw.
Beide kun je trainen.
Daar zit de hele kracht van mentale groei: niet wachten tot je je klaar voelt, maar jezelf klaar maken. Steeds een klein stukje. Steeds een beetje meer bewijs verzamelen dat jij dit wél kunt.
Dat is hoe zelfvertrouwen ontstaat. Door te doen, niet door te hopen dat je het ooit “zomaar hebt”.
Wat is jouw volgende stap?
Als je dit leest en denkt: “Ja, dit is precies waar ik op vastloop”, dan weet je nu wat je te doen staat.
Stop met groot denken (“Ik moet zelfverzekerd worden”). Start met klein oefenen (“Ik ga dit ene gesprek voorbereiden”).
Elke dag een beetje. Totdat jouw systeem het net zo normaal vindt als ik uiteindelijk die sportlessen vond.
